Houd me op de hoogte!
Vul naam en e-mailadres in als u bericht wilt krijgen wanneer er nieuws op deze site geplaatst wordt.
Weblog
|
Een (zeer) beknopt overzicht van onze dag:
5.30 uur - Aartje uit bed om Ethan wakker te maken en te voeden (Jippie, hij
slaapt al minstens 8 uur achter elkaar door!)
6.30 uur - Arjan uit bed om te ontbijten en zich klaar te maken
7.00 uur - meisjes komen uit bed
7.15 uur - Arjan vertrekt richting Gove Airport voor een nieuwe werkdag
8.15 uur - Rachel wordt opgehaald door de schoolbus voor
haar ochtend op de 'pre-school'
11.30 uur - Rachel wordt weer thuisgebracht door de schoolbus
12.00 uur - lunch
18.00 uur - tijd voor het avond eten
18.30 uur - Arjan komt thuis
19.00 uur - meisjes naar bed
20.30 uur - Ethan naar bed
21.30 uur - zelf naar bed
Tussendoor: voeden, huishouden, voeden, huishouden, voeden, etc... :)
Sinds vorige week ziet onze dag er ongeveer zo uit en hoewel het even wennen is, is het fijn om een routine te hebben. Arjan is vandaag, na twee weken te hebben gevlogen onder supervisie, voor het eerst alleen 'op pad'. Afgelopen vrijdag is de 'chief pilot' een dag met hem meegevlogen om te kijken of hij het alleen zou kunnen en gelukkig is hij door deze test heen gekomen. Mede door de erg hoge temperatuur en luchtvochtigheid op het moment, alle nieuwe dingen en zijn lange dagen, is hij 's avonds best wel moe. Binnenkort hoopt hij een weblog te schrijven over zijn ervaringen als piloot.
Rachel gaat sinds vorige week dinsdag naar de lokale school hier in Yirrkala. In Australie hebben de kinderen pas leerplicht vanaf 6 jaar, maar vanaf 4 jaar kunnen ze gedeeltelijk naar school, mochten de ouders dat willen. Hoewel Rachel nederlandse thuisscholing zal krijgen vanaf maart, lijkt het ons toch goed voor haar sociale vaardigheden om haar ook naar school te sturen. Ze geniet er erg van en gaat elke dag met plezier naar school.
Voor Thamar is het even wennen, maar ook zij geniet ervan om wat meer tijd samen met mama door te brengen. Met haar hoop ik, als onze spullen vanuit Nederland arriveren, te beginnen met een peuter programma.
Voor mij is het erg fijn om 's ochtends wat meer tijd voor de twee jongsten te hebben, vooral nu Ethan nog zoveel aandacht nodig heeft. Ik ben gelukkig weer helemaal opgeknapt en geniet er van om voor mijn drie prachtige kinderen te zorgen.
Met Ethan gaat het ook erg goed. Hij wordt alweer een stevige baby en krijgt steeds meer aandacht voor zijn omgeving. Hij is over het algemeen vrij rustig, behalve als hij honger heeft. Hij slaapt al lekker door 's nachts en geeft ons, sinds een paar weken, af en toe een gulle lach. Tot slot hierbij wat foto's van onze 'nieuwste aanwinst'..
|
|
Het is inmiddels 2de kerstdag, Boxing Day, zoals ze dat hier noemen. Zowel vandaag als morgen zijn nationale vrije dagen hier en de MAF hangaar blijft de rest van de week ook dicht aangezien er bijna niet gevlogen wordt. Arjan is deze week dus thuis en we wachten nog steeds vol spanning op de komst van de baby. Inmiddels is de uitgerekende datum (22 dec) gepasseerd, maar ook deze Paas heeft weer vrij weinig zin om eruit te komen; we verwachten dan ook dat de geboorte nog wel tot volgende week op zich zal laten wachten. Na de geboorte zal Arjan dan nog een paar dagen vrij zijn en dat is heerlijk aangezien je hier geen kraamhulp hebt.
Gisteren mochten we onze eerste kerst in Arnhemland vieren. Na een kerstdienst in de lokale kerk, hebben we gegeten met een aantal andere MAF-gezinnen bij ons thuis. Nadat alles was opgeruimd hebben we een fijne rustige middag gehad met elkaar en later is Arjan nog even naar de buren gegaan voor een leftover-diner terwijl de meisjes al op een oor lagen.
Een heerlijke kerst-lunch met ACMA vrienden in ons huis
Na 5 weken zijn we inmiddels behoorlijk ingeburgerd en ons huis ziet er al een stuk gezelliger uit. Een aantal weken geleden hebben we onze spullen uit Melbourne gekregen en daarmee hebben we alles wat meer in kunnen richten. De meisjes zijn druk met hun 'nieuwe' speelgoed en de babyspullen zijn allemaal uitgepakt en gewassen. Onze spullen uit Nederland zijn intussen ook onderweg en die worden in februari verwacht. Daarin zit onder andere het thuisscholingsprogramma voor Rachel en we zien er dan ook echt naar uit.
Aartje aan het bakken met eigen keuken spulletjes
Inmiddels is het regenseizoen begonnen en de afgelopen dagen hebben we heel veel regen gehad. Door de regen is de temperatuur een stuk gedaald: van gemiddeld 35 graden naar gemiddeld 25 graden overdag. Vandaag is het weer droog en je merkt dan direct dat het weer en stuk warmer is. Door alle regen wordt alles erg vochtig en onze boeken beginnen al te vervormen, de schoenen worden niet meer droog en ons beddegoed voelt vochtig als we er tussen kruipen. Nu begrijpen we waarom ze waarschuwen om niet al te veel mooie dingen mee te nemen, want alles wordt schimmelig en slijt veel harder. Het regenseizoen zal nog doorgaan tot april.
Rachel en Noah Don genieten van de regen
De kinderen hebben hier nu 'zomervakantie' en zijn vrij tot eind januari. Rachel is een aantal weken geleden een ochtendje wezen kijken bij de pre-school hier en zal daar vanaf eind januari elke ochtend heengaan. Pre-school is vanaf 4 jaar en vergelijkbaar met groep 1 in Nederland. De kwaliteit van de pre-school hier in Yirrkala schijnt niet heel goed te zijn, maar het gaat ons ook meer om het sociale aspect. Rachel vindt het heerlijk om met vriendjes te spelen en dingen in groepsverband te doen. Daarnaast kan ze zo goed wennen aan de Yolnu taal- en cultuur en heeft Aartje straks 's ochtends lekker haar handen vrij. Daarnaast zullen we in maart beginnen met het nederlandse thuisscholingsprogramma.
De plaatselijke kerk is nog wel erg wennen: het is een erg kleine gemeente en bestaat voornamelijk uit MAF-mensen en een aantal Yolnu. Een aantal weken geleden kwamen we bij op zondagochtend bij de kerk en was er niemand. Uiteindelijk bleek dat de dienst die zondag op het strand werd gehouden. De voorganger was een Aborignal en hij was erg direct in zijn preek waarin hij in het bijzonder de Aboriginals aansprak. Het was een mooie dienst waarin veel plaatselijke inwoners aanwezig waren.
Al met al kunnen we goed wennen en voelen we ons al aardig thuis. We hopen jullie heel binnenkort te kunnen voorstellen aan Paas nummer 3!
kerk op het strand (wat trouwens fijner was dan in het kerkgebouw vanwege de hitte)
Ook de volgende foto's willen we jullie niet onthouden. Deze zijn nog gemaakt in Cairns.
groene boomkikker
spannend plekje om je nestje te bouwen
en het nestje van iets dichterbij. De ouders gaven niet echt toestemming om de foto te maken en probeerden dat goed duidelijk te maken door veel kabaal te maken en op me af te duiken
|
Maandagavond 21 november zijn we, na een korte vlucht, aangekomen op Gove Airport in Arnhemland. We werden opgewacht door een aantal families en nadat we onze bagage hadden opgepikt, werden we naar ons huis gereden. Jammer genoeg was het pikdonker en kregen we weinig van de omgeving mee, maar, zoals we later zouden zien, er was ook weinig te zien :).
Ons huis was een verrassing: ruim en vrij nieuw met wel vier slaapkamers! Gelukkig hoeven we niet meer te verhuizen in de komende weken (zoals eerst wel het plan was), dus we hebben onze koffers uitgepakt en wachten nu vol ongeduld op onze vaten uit Melbourne. Hoewel ons eerst was meegedeeld dat we maar even in Yirrkala zouden wonen, werd ons nu verteld dat we hier minstens tot eind maart zullen zijn en vervolgens naar een andere Aboriginal 'community' zullen verhuizen.
Yirrkala is een Aboriginal community zo'n 10 kilometer van Gove Airport en zo'n 20 kilometer van Nhulunbuy, een stad waar veel mijnwerknemers wonen. MAF vliegt vanaf Gove Airport en elke morgen vertrekken hier een aantal busjes met MAF werknemers om aan het eind van de dag weer terug te keren. In Yirrkala is weinig anders dan een klein kerkje, een veel te dure kleine supermarkt, een school, een kliniek en huizen. Voor de boodschappen moet je naar Nhulunbuy waar een aantal winkels, restaurants, een benzinestation, het ziekenhuis en verschillende scholen zijn. We hopen binnenkort wat foto's van de omgeving te kunnen laten zien; nu eerst even wat dichter bij huis: ons huis!
Onze straat
Ons huis is een van de nieuwste MAF huizen hier in Yirrkala en ligt aan de 'Boundaray Road'. Aan deze weg staat in totaal 7 MAF-huizen en daarnaast zijn er verspreid over Yirrkala nog meer MAF-huizen te vinden. We hebben een grote veranda aan de achterkant en een grote tuin die helaas uit weinig meer bestaat dan dood gras. We genieten allemaal erg van de ruimte in en om het huis en vinden het helemaal niet erg dat we hier een poosje zullen wonen.
Voorkant van ons huis
De achterkant
De temperatuur is erg wennen: overdag is het minstens 35 graden met een hoge luchtvochtigheid en 's nachts koelt het weinig af. De meisjes zitten veel in het opblaasbare zwembadje, maar zelfs het water uit de kraan is nooit lekker koel. Af en toe staat er een briesje en dan is het heerlijk om op de veranda te zitten. Verder zweten we wat af en alles gaat in een wat langzamer tempo.
De veranda die over de hele achterkant van het huis loopt; zelfs de wasmachine staat lekker buiten...
Onze achtertuin
Inmiddels nog zo'n 3 weken te gaan tot de uitgerekende datum en we zijn juist vanochtend weer naar het ziekenhuis geweest voor een controle. De volgende controle staat gepland voor 23 december, maar hopelijk mogen we de baby voor die tijd verwelkomen. De babykamer is nog niet helemaal klaar (eigenlijk liggen er alleen nog maar wat rompertjes in de kast), maar hopelijk staat er eind deze week een bedje en commode in en dan is alles klaar voor het nieuwe Paasje.
Onze huiskamer
Rest van de huiskamer en keuken
De gang met de deuren naar de verschillende slaapkamers en badkamer
Arjan is vorige week begonnen met zijn 'hangaar-tijd'. Deze tijd is onderdeel van het inwerktraject en is bedoeld om de piloten wat ervaring te geven in de hangaar. In verband met de feestdagen en de komst van de baby, zal Arjan half of eind januari beginnen met vliegen; tot die tijd werkt hij in de hangaar of is hij thuis om op de meisjes te passen.
Ons uitzicht vanuit de woonkamer
Afgelopen weekend was het jaarlijkse MAF-kerstfeest en alle werknemers van MAF-Arnhemland waren daarom in Nhulunbuy of Yirrkala. Vrijdagavond hebben we met een aantal van Arjan's oud-klasgenoten gegeten en het was geweldig om hen weer te mogen ontmoeten. Gisteravond hebben we tenslotte kennis mogen maken met de rest van het MAF-team, maar het duurt wel even voor we ze allemaal zullen kennen: er waren zo'n 80 volwassenen en 60 kinderen. Het was een gezellige avond en voor ons een mooie mogelijkheid om veel mensen te ontmoeten.
Gezellig eten met oud-klasgenoten van de vliegopleiding
De volgende keer meer over ons leven hier en de omgeving; er is zoveel te vertellen! We hopen binnenkort ook een nieuwsbrief te schrijven en daarin hopelijk nieuws over onze nieuwste aanwinst!
|
Het lijkt alweer tijden geleden, maar nog maar drie weken geleden liet onze advocaat ons weten dat, wonder boven wonder, ons visum was toegekend! Niemand had meer verwacht dat het visum nog zou worden toegekend en er waren al plannen gemaakt om terug te reizen naar Nederland voor de bevalling van ons derde kindje; wat een wonder! Wat een machtige God hebben we toch! Hij heeft alles in Zijn hand en weet precies wat goed voor ons is...
Aangezien we buiten Australie waren toen de visumaanvraag werd gedaan, moesten we ook buiten Australie wezen als de visum werd toegekend, dus dit betekende dat we een reisje naar Nieuw Zeeland moesten maken. Inplaats van naar Nederland te vliegen, zijn we twee weken geleden dus naar Nieuw Zeeland gevlogen om daar ons permanente visum 'op te halen'. Via Nieuw-Zeelanders die hier bij MAF in Cairns werken, hadden we gratis een huis en een auto voor de tijd dat we daar zouden zijn, dus dat was perfect geregeld. Op maandag zijn we naar Auckland gevlogen en op donderdag zijn we langs de ambassade geweest om onze visumlabels op te halen. Het was allemaal in een paar minuten geregeld en wat zijn we trots op onze sticker! :)
Ons huis en onze auto in Nieuw-Zeeland
Rachel geeft een lammetje de fles op een schapenboerderij
Thamar geeft een lammetje de fles op een schapenboerderij
Afgelopen woensdag zijn we weer in Cairns aangekomen en konden we nog wat laatste dingen regelen, want maandagavond vliegen we dan eigenlijk naar Arnhemland! We komen aan op vliegveld 'Gove' en vanaf daar moeten we ongeveer 20 minuten rijden naar de plaats waar we voorlopig gaan wonen: de aboriginal gemeenschap 'Yirkala'. Er staat een huis voor ons klaar en de komende weken zullen we een introductie krijgen op Arnhemland, de Aboriginals en het werken voor MAF.
Auckland vanaf de boot
Op het strand
Aartje is inmiddels ruim 35 weken zwanger en het wordt dus ook wel tijd om een plekje te hebben om het een en ander voor te bereiden. Helaas moeten we in de komende weken nog een keer verhuizen naar een ander huis, maar in ieder geval hebben we waarschijnlijk de beschikking over onze spullen uit Melbourne. Aartje zal gaan bevallen in het ziekenhuis van Nhulunbuy, wat ongeveer 15 minuten bij Yirkala vandaan ligt. Het is een klein ziekenhuis met 32 bedden en heeft voldoende faciliteiten om te bevallen. Nadat de baby is geboren, zullen we waarschijnlijk vrij snel gaan verhuizen naar een meer afgelegen basis. We zien er naar uit om eindelijk een eigen plekje te hebben.
Nogmaals Auckland vanaf een hoge berg
Rachel en Thamar
We zijn zo dankbaar dat God op het laatste moment toch alles zo goed heeft gemaakt. Hoewel we er klaar voor waren om terug te vliegen naar Nederland heeft het veel voordelen om gewoon in Australie te kunnen blijven en hier de baby te kunnen krijgen. We bidden dat Hij ons ook in de komende tijd wil helpen bij alles en dat we over een paar weken ons thuis zullen voelen in Yirkala en dat we een gezonde baby in onze armen mogen houden. Wilt u met ons meebidden?
|
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
|
Pagina 1 van 17 |
|
|
