Houd me op de hoogte!
Vul naam en e-mailadres in als u bericht wilt krijgen wanneer er nieuws op deze site geplaatst wordt.| Orientatie en Standaardisatie |
 |
 |
 |
| Zaterdag 19 November 2011 10:37 | ||||
|
De orientatie en standaardisatie trainingen/ cursusses liggen inmiddels al weer achter ons. Ook zijn we ondertussen voor negen dagen naar Nieuw Zeeland geweest, maar daarover meer in de volgende blog. De orientatie cursus was voor ons beiden. Twee weken lang hebben we de hele dag geluisterd en geleerd. Verschillende onderwerpen kwamen aan bod. Een groot deel van de twee weken werd besteed aan (de voorbereiding voor) de geestelijke strijd/ oorlog die we voeren in deze wereld. Daarnaast hebben we met z'n allen een 'huwelijkscursus' gedaan, nagedacht over depressie, bescherming van je kinderen, Arnhemland cultuur, en nog een aantal dingen. Ook zijn we begonnen met het leren van de taal die gesproken wordt door de Aboriginals in Arnhemland. Die taal heeft totaal geen connecties met onze taal of het Engels en is daarom behoorlijk lastig om te leren. De bedoeling is dat we zelf ons best doen om de taal verder te leren. Al die tijd dat wij in de schoolbanken zaten, waren de kinderen bij de oppas. Het moet best intensief voor hen geweest zijn. Stel je je eens voor om bij een oppas te zijn die jou niet begrijpt en die jij ook niet begrijpt. Nu hebben kinderen daar wel iets minder last van, maar toch... Ze leken wel blij om bij ons te zijn aan het eind van de dag. Aan het eind van de twee weken hadden ze al behoorlijk wat Engels opgepikt.  De orientatiecursus groepsfoto Die twee weken zaten we in een conferentieruimte op Tree Tops (het oord/ verblijf waar we de afgelopen 9 weken hebben gewoond). Na de orientatiecursus heb ik (Arjan) een week theorieles gehad over vanalles wat met het vliegen te maken heeft. In de drie weken daarna heb ik dan eindelijk weer eens gevlogen. Dit kon uiteraard niet vanaf de plaats waar wij woonden en daarom moest ik elke dag naar de MAF hangaar op het vliegveld van Mareeba, wat zo'n 70 kilometer verderop ligt achter een hoge bergrug. Elke dag vertrekken om half zeven om een uur later op tijd aan te komen voor de dagopening in de hangaar. Samen met twee andere jongens, die we al kennen van de afgelopen twee jaar, hebben we geprobeerd om het vliegen weer onder de knie te krijgen. Ik moest vliegen in een zogenaamde GA8 Airvan. Dit is een vliegtuig met 8 zitplaatsen en een grote laadruimte. In Arnhemland zal ik ook gaan vliegen in zo'n vliegtuig.  Drie nieuwe MAF-piloten Tim (Engeland), Arjan (bekend) en Rene (Zeeland, Nederland)  De GA8 Airvan op een grasstrip De eerste dag op Mareeba heb ik stoelen in en uit het vliegtuig gehaald en vracht ingeladen en vast gesjord. Dat zijn werkzaamheden die ik straks waarschijnlijk elke dag een aantal keren mag doen. De eerste paar vluchten leerde ik het vliegtuig kennen en hoe ik het moest vliegen. Best wel lastig na zo'n lange tijd en er zijn dan wel wat zweetdruppeltjes uitgekomen. In volgende vluchten heb ik (weer) geleerd om op bush-vliegveldjes te landen, in bergachtig terrein te vliegen, en om te gaan met abnormale situaties (noodlandingen, slecht weer, extreem laag vliegen, langzaam vliegen, etc.). De laatste paar vluchten waren gesimuleerde MAF-vluchten. Ik moest dan een vlucht voorbereiden naar een vliegveldje en net doen alsof er passagiers en vracht met moest, wat invloed kan hebben op de minimaal benodigde lengte van het vliegveld. Maar het kon best zijn, dat je je hele planning uit het raam kon gooien nadat je opgestegen was en dat je ergens anders heen moest. Gelukkig ging het allemaal goed en waren de instructeurs ook erg tevreden. En het eind konden ze me met een gerust hart loslaten om naar Arnhemland te gaan.  Eerst eruit en straks er weer in...  Even uitrekenen of de strip lang genoeg is om weer te kunnen opstijgen....ook wel belangrijk
|
||||